Mediation in de zorg

Mediation in de zorg

Gezondheid is voor veel mensen het belangrijkste goed. Wanneer je problemen krijgt met je gezondheid, valt al het andere weg. De patiënt zoekt de best mogelijke medische zorg, en de arts probeert de best mogelijke zorg te verlenen. Toch gaat het ook in deze wisselwerking tussen arts en patiënt regelmatig mis. Slechts in een klein percentage van alle klachtzaken die spelen bij het Tuchtcollege gaat het om echt  (onherstelbare) medische fouten. Het gros van de zaken die daar spelen, zien op communicatie. Het gevoel voor een patiënt om serieus genomen te worden. Het besef van de arts dat – om diverse redenen – dat wat een patiënt wil, niet altijd mogelijk is.

Nederland kent een zeer gedifferentieerd systeem voor het indienen van klachten tegen medewerkers uit de gezondheidszorg. Een patiënt kan zijn klacht indienen bij de arts of instelling zelf, bij de Inspectie voor de Volksgezondheid, bij het Regionaal Tuchtcollege, en in een aantal gevallen ook bij een verzekeraar. Een patiënt doet dit over het algemeen niet omdat hij de arts wil beschadigen, maar omdat hij zich niet gehoord voelt. Door het indienen van een klacht, krijgt de patiënt in elk geval het gevoel dat de arts "op het matje" wordt geroepen, en soms zelfs straf krijgt.

Het gevolg van dit soort klachtprocedures is vaak dat partijen zich ingraven, en zich verharden tegenover elkaar. De arts voelt zich teleurgesteld en aangetast in zijn goede naam, omdat hij zich naar beste inzicht heeft ingezet voor zijn patiënten. En de patiënt moet elke keer weer die strijd aangaan om zijn gelijk te behalen. En zelfs wanneer je dat gelijk dan hebt gekregen, blijven mensen vaak met een leeg en onvoldaan gevoel over. Het verandert immers niets aan de situatie, of aan de stand van zaken. Heel kort: het verandert niets aan de toekomst.

In plaats van alle energie te steken in een negatief traject van klachten indienen en het voeren van juridische procedures, is het beter om samen met de  mediator het gesprek aan te gaan met elkaar.

Een open gesprek, waarin de patiënt nu eens kan uitleggen waarom hij zo teleurgesteld is in het (niet-)optreden van zijn arts. De patiënt is niet gek, hij weet best dat zijn arts geen wonderdokter is die iedereen gezond kan maken. Maar de patiënt wil wel serieus genomen worden, en voelen dat hij niet zo maar een nummer is. Aan de andere kant, de arts kan uitleggen hoe hij tegen de situatie aankijkt. Waarom zaken zijn gegaan zoals ze zijn gegaan. Wat soms de ( niet-uitgesproken maar wel achterliggende)  reden is om bepaalde medische beslissingen te nemen. En soms ook om te zeggen: “ik heb dit niet goed aangepakt, je hebt gelijk, het spijt me”.

Met één of enkele van dit soort gesprekken kan de lucht vaak al geklaard worden. In plaats van duizenden euro’s te besteden aan advocaatkosten, en honderden uren aan de klachtprocedures, kan op korte termijn de zaak opgehelderd worden.

Voor vragen, neem contact op met ons kantoor!